De Amsterdammert

Ik was een beetje vroeg, maar toch was er geen stoel of kruk meer vrij in de bar in de Jordaan. Ik wachtte buiten op de Tinderman, en toen hij aankwam lopen, keek ik tegen zijn borst aan. Ruim 2 koppen daarboven een lachend gezicht. We zeiden elkaar gedag, hij een beetje verlegen.

We moesten een aantal bars af voor we er een vonden waar we nog konden zitten. Hij had zich weer herpakt, en we gingen los. De Amsterdammert bleek een leuke man, grappig, vrij, en nuchter op een vrij denkende manier. We maakten elkaar aan het lachen, hardop en luid. Gaandeweg schoven we dichterbij, en toen we ingesloten werden tussen de studentengroepjes werd het warmer.

We kwamen erachter dat we elkaar hoogstwaarschijnlijk al eens letterlijk gepasseerd zijn op een festival ver weg. Dat er geen trouw en kinderwens is. Dat we van plan zijn de rel-oudjes van het bejaardentehuis worden. Het resultaat was dat we ongegeneerd zaten de zoenen, midden in de bar.

Hoewel ik mezelf gezegd had de trein naar huis te nemen, zwichtte ik toch toen hij een arm om me heen sloeg en vertelde dat hij een goede fles gin thuis had staan. Dit was een leuke man, groot, sterk, met een goed verhaal. Dus we gingen op weg naar zijn appartement.

De gin werd voor de show ingeschonken. Binnen de kortste keren werd ik bij m’n broek gegrepen en op zijn schoot gezet. De bovenkleding ging al snel uit, en hij dacht dat ik voor hem wat moois aan had gedaan. De schat. Ik bezit geen afgedragen lingerie. Ik werd zonder pardon opgetild en naar de slaapkamer gedragen.

Na zo’n date zou je willen dat de seks spectaculair is. Hij had wat moeite met het condoom, gaf het de schuld. Mijn werk, waar ik gerust arrogant over ben, mocht maar mondjesmaat baten. Wellicht was het het vele bier. Hij leek wat haast te krijgen, en uiteindelijk lukte het toch. Misschien was hij ongemakkelijk, wist hij dat het niet helemaal liep.

In de ochtend werd ik ongemakkelijk. We werden meerdere keren wakker en vielen weer in slaap, en om 9 uur was ik klaarwakker. Het was me niet duidelijk wat hij wilde. Moest ik weg? Uiteindelijk koos ik om mijn kleren aan te doen voordat ik voorbij mijn welkom was. Niets genanter dan de deur uit gezet worden, en ik wilde dat vermijden. Hij stond op, maar liep niet mee naar beneden.

In de tram en de trein overdacht ik de zonde. Leuke man, seks mwah, maar wel het bekijken of er potentieel in zat waard was. Bovendien had ik door mijn aftocht misschien wel verwarring gezaaid. Ik besloot er ’s avonds een app tegenaan te gooien. En voila; hij wil een tweede date.

Wordt vervolgd dus.

Advertenties

Groupie

‘Bedankt voor de fooi.’ Ik app hem een foto van het gevonden muntgeld in mijn bed.
‘Oh wat fout!’
‘Weet ik, flauw grapje.’
‘Het was helemaal geen fooi waard.’

Mijn beddengoed gaat de wasmachine in. Bram de muzikant had dan wel een grote mond gehad, maar voor de verandering was het bij deze man geen opschepperij. Hij had me tegen de muur gezet, zonder pardon. De deur was nog niet eens dicht. Eventjes ervoor had ik nog net tijd gehad om mijn fiets op slot te zetten alvorens hij me naar boven meetrok.
‘Waarheen?’ Vroeg hij met een hand onder mijn trui en de ander in mijn nek.
Ik knikte naar de deur achter hem. Hij trok me mee. De kat keek nieuwsgierig om het hoekje.

Mijn oude Ikea bed kraakte venijnig toen ik erop viel. We ontdeden elkaar haastig van onze kleren. Noodzaak hing in de lucht. We bekeken elkaars witte, naakte lijf. Twee mensen die licht geven in het donker. Hij viel aan. Zijn ruwe handen waren overal, hij was hardhandig, maar oplettend.
We hadden elkaar snel gevonden.

‘Jij bent niet zo braaf als je eruit ziet he?’ Hij ligt achter me, warm van de douche.
‘Dat had jij allang in de gaten’
‘Hm. En je bent een lekker wijf.’
Ik krijg een kus op mijn schouder, en terwijl hij vertelt over zijn tour, de band en opnames, sluit ik mijn ogen. Er zit een hoop twijfel in zijn stem, maar hij is niet op zoek naar advies.

‘Sst. Stil.’ Bram trekt het dekbed om zich heen.
De volgende ochtend zit ik op handen en knieën voor hem. Hij heeft zich net zacht grommend in me geduwd.
Er wordt een ladder tegen mijn slaapkamerraam gezet. Ik verschiet van kleur, hoewel ik weet dat er weinig te zien valt.
‘Ze zien niks.’ Ik stel hem gerust.
‘Ja dat zal wel. Hou je stil.’
Ik hap naar adem als hij doorgaat. Er klimt iemand de ladder op, en ik bijt op m’n lip. Er wordt een emmer verf doorgegeven.
‘Dit vind je leuk he?’ Hij grijpt een handvol haar.
Ik lach. ‘Sst.’

Als we vertrekken, pompt hij mijn fietsband op, en ik spring achterop. Een lift naar het station op mijn eigen fiets. We nemen afscheid bij de fietsenstalling. Ik weet dat ik hem voorlopig niet zal zien. Hij zal anderhalve week gaan touren, en ik vind het prima. Deze man is best leuk, maar ik heb geleerd. Eerst zien, dan geloven.

Friday Night Lights

Ik hou van vrijdagavonden. Voornamelijk de zwoele variant, maar soms is het niet anders. De vrijdagavonden die vol zijn van belofte, wanneer alles samenvalt en de moeheid pas toeslaat als alles gezegd en gedaan is en je voldaan naar huis kunt zonder de angst verder nog iets te missen.

Gisteravond zat ik in Talud 9. De bebaarde Tinderman tegenover me zette zijn kin in zijn handpalm en staarde me aan. He vond me mooi. Ik staarde vertwijfeld terug. Dit was de tweede keer dat hij naar Utrecht gekomen was. Vorige week was ik met een glimlach naar huis gefietst, na een zoen in een tikkeltje overbelichte hoek van het CS. Hij was interessant, een vrije geest en een reiziger. Aantrekkelijk ook. Ik hou van oermannen met baarden. Ik kwam thuis wetende dat ik wel van hem zou horen.

En toch, met een glas van de rode wijn waar ik zo van hou voor me, in een perfect date-kroegje, verschoof ik een centimeter naar achteren op mijn kruk. De grote vragende ogen werkten averechts. Het ruige mannen imago was weg, maar dat kwam niet door die ene mededeling. Er was iets gebeurd waar ik mijn vinger niet op kon leggen, maar behalve dat was mijn lust weg. Ik had een logeerpartij enigszins ingecalculeerd, maar de gedachte aan het ongemakkelijke ochtendritueel wat met deze man zou volgen stond me tegen.

We namen afscheid. Het overbelichte hoekje werd vermeden en vervangen door een lantaarnpaal. Het deed me weinig. Ik wilde het graag, bevestiging dat ik het toch verkeerd had. Ik reed nog voor middernacht naar huis.

Vanochtend verscheen hij op OKCupid.