Groupie

‘Bedankt voor de fooi.’ Ik app hem een foto van het gevonden muntgeld in mijn bed.
‘Oh wat fout!’
‘Weet ik, flauw grapje.’
‘Het was helemaal geen fooi waard.’

Mijn beddengoed gaat de wasmachine in. Bram de muzikant had dan wel een grote mond gehad, maar voor de verandering was het bij deze man geen opschepperij. Hij had me tegen de muur gezet, zonder pardon. De deur was nog niet eens dicht. Eventjes ervoor had ik nog net tijd gehad om mijn fiets op slot te zetten alvorens hij me naar boven meetrok.
‘Waarheen?’ Vroeg hij met een hand onder mijn trui en de ander in mijn nek.
Ik knikte naar de deur achter hem. Hij trok me mee. De kat keek nieuwsgierig om het hoekje.

Mijn oude Ikea bed kraakte venijnig toen ik erop viel. We ontdeden elkaar haastig van onze kleren. Noodzaak hing in de lucht. We bekeken elkaars witte, naakte lijf. Twee mensen die licht geven in het donker. Hij viel aan. Zijn ruwe handen waren overal, hij was hardhandig, maar oplettend.
We hadden elkaar snel gevonden.

‘Jij bent niet zo braaf als je eruit ziet he?’ Hij ligt achter me, warm van de douche.
‘Dat had jij allang in de gaten’
‘Hm. En je bent een lekker wijf.’
Ik krijg een kus op mijn schouder, en terwijl hij vertelt over zijn tour, de band en opnames, sluit ik mijn ogen. Er zit een hoop twijfel in zijn stem, maar hij is niet op zoek naar advies.

‘Sst. Stil.’ Bram trekt het dekbed om zich heen.
De volgende ochtend zit ik op handen en knieën voor hem. Hij heeft zich net zacht grommend in me geduwd.
Er wordt een ladder tegen mijn slaapkamerraam gezet. Ik verschiet van kleur, hoewel ik weet dat er weinig te zien valt.
‘Ze zien niks.’ Ik stel hem gerust.
‘Ja dat zal wel. Hou je stil.’
Ik hap naar adem als hij doorgaat. Er klimt iemand de ladder op, en ik bijt op m’n lip. Er wordt een emmer verf doorgegeven.
‘Dit vind je leuk he?’ Hij grijpt een handvol haar.
Ik lach. ‘Sst.’

Als we vertrekken, pompt hij mijn fietsband op, en ik spring achterop. Een lift naar het station op mijn eigen fiets. We nemen afscheid bij de fietsenstalling. Ik weet dat ik hem voorlopig niet zal zien. Hij zal anderhalve week gaan touren, en ik vind het prima. Deze man is best leuk, maar ik heb geleerd. Eerst zien, dan geloven.

Advertenties

Zin

‘Ogen dicht.’
De slaapkamer baad opeens in het TL licht. Ik trek het dekbed over mijn hoofd. Godver. ‘Moet dat nou?’ Ik gluur naar de spierwitte naakte man, die naast het bed met een handdoek die ik een uur of wat geleden nog heb gebruikt om mijn dijen schoon te vegen naar onzichtbare vliegen staat te slaan.
‘Die klotevliegen. Kijk dan hoe veel het er zijn.’ Hij kijkt even naar me om. ‘Ik kan niet slapen.’
‘Ja, ik ook niet man. Doe oordoppen in en ga liggen. Ik moet over 5 uur weer op.’
‘Jouw probleem, toch?’
‘En het jouwe. Doe dat klote licht uit.’ Hij slaakt een diepe zucht, maar doet het. Zijn witte gestalte zakt op het bed.
‘Draai je eens om.’
Ik zucht. Ik wil alleen maar slapen, maar weet al dat dat niet gaat lukken, en het irriteert me mateloos. ‘Bram.’
‘Doe het nou.’ Hij geeft me een duwtje.
Ik draai me om, en hij komt tegen me aan liggen. Hij grijpt een borst, en ik voel zijn half harde lul tegen mijn billen. Ik doe alsof ik in slaap val. Ik heb geen zin meer.

De roodharige man tegenover me zat op zijn praatstoel. En ik aan mijn derde glas wijn. Een paar uur geleden had hij verkondigd dat mijn haar niet zo rood was als dat hij hoopte, maar dat mijn hakken ermee door konden. Hetzelfde kon ik niet zeggen van zijn cowboy laarzen, maar los daarvan vond ik zijn getatoeëerde, ik-ben-een-muzikant arrogantie best interessant. Ik vroeg me af of ik een goede groupie zou zijn.

Hij pakte mijn arm en schraapte eroverheen om me te laten voelen hoeveel pijn het deed om een tattoo te zetten. Dat wist ik wel. ‘Weet jij hoeveel pijn het doet om tepelpiercings te laten zetten?’
‘Echt?’
‘Nee man.’
Hij zuchtte opgelucht. De serveerster zetten weer twee volle glazen neer. ‘Dus, wie gaat er na deze met wie meer naar huis?’
‘Net zei je nog dat je nooit seks wil op een eerste date als je haar leuk vindt.’
‘Soms zijn er uitzonderingen.’
‘Je lult uit je nek.’ Ik nam een grote slok wijn. ‘Den Haag toch?’
Hij lachte. ‘Ja. Jij?’
‘Hier om de hoek.’
‘Jouw huis?’
‘Er zit niets anders op.’
‘Goed. Drink eens door. Ik heb zin in je.’
Soms heb ik niet veel aanmoediging nodig, ik heb ook wel eens zin. Hij was lang, had zijn haar in een knotje en was aanmatigend. Dat komt goede seks van.

Ik keek toe terwijl hij het kettingslot om mijn zadel sloeg. De stad was al donker, de stenen nat.
‘Spring je?’
Dat deed ik. Het ritje verliep in stilte. Hij fietste snel, hij had haast. Ik stak een hand uit, liet het windje erlangs gaan, en legde mijn andere hand op zijn rug. De alcohol had het scherpe randje eraf gehaald, maar ik wist precies wat ik wilde. Deze man. Hij keek even achterom, alsof hij wilde controleren of ik er nog steeds zat. Ik glimlachte.
‘We zijn er.’ Hij stopte voor mijn flat. Ik sprong van de bagagedrager en wachtte.

Friday Night Lights

Ik hou van vrijdagavonden. Voornamelijk de zwoele variant, maar soms is het niet anders. De vrijdagavonden die vol zijn van belofte, wanneer alles samenvalt en de moeheid pas toeslaat als alles gezegd en gedaan is en je voldaan naar huis kunt zonder de angst verder nog iets te missen.

Gisteravond zat ik in Talud 9. De bebaarde Tinderman tegenover me zette zijn kin in zijn handpalm en staarde me aan. He vond me mooi. Ik staarde vertwijfeld terug. Dit was de tweede keer dat hij naar Utrecht gekomen was. Vorige week was ik met een glimlach naar huis gefietst, na een zoen in een tikkeltje overbelichte hoek van het CS. Hij was interessant, een vrije geest en een reiziger. Aantrekkelijk ook. Ik hou van oermannen met baarden. Ik kwam thuis wetende dat ik wel van hem zou horen.

En toch, met een glas van de rode wijn waar ik zo van hou voor me, in een perfect date-kroegje, verschoof ik een centimeter naar achteren op mijn kruk. De grote vragende ogen werkten averechts. Het ruige mannen imago was weg, maar dat kwam niet door die ene mededeling. Er was iets gebeurd waar ik mijn vinger niet op kon leggen, maar behalve dat was mijn lust weg. Ik had een logeerpartij enigszins ingecalculeerd, maar de gedachte aan het ongemakkelijke ochtendritueel wat met deze man zou volgen stond me tegen.

We namen afscheid. Het overbelichte hoekje werd vermeden en vervangen door een lantaarnpaal. Het deed me weinig. Ik wilde het graag, bevestiging dat ik het toch verkeerd had. Ik reed nog voor middernacht naar huis.

Vanochtend verscheen hij op OKCupid.

De Eerste

Ik date al drie jaar. Soms een beetje serieus, soms een beetje voor de lol, van Tinder tot Bumble, alle apps heb ik wel geprobeerd, en alles heb ik wel zo’n beetje voorbij zien komen. En toch, na al die tijd, zit ik nu in mijn eentje op zondagmiddag naar de sneeuw te staren.

Als vrouw die de dertig al een poosje geleden gepasseerd is en geen kinderwens heeft, is het wellicht nog lastiger. Mannen zijn bang iemand tegenover zich te krijgen die morgen nog moeder wil worden, en voor mij vallen mannen met kinderen meteen al af. Daarbij; bagage hebben we allemaal, hoe je ermee omgaat is allesbepalend.

Ik date dus aardig wat af. Ik vind mezelf geen moeilijke date, ik klets wel en ben van mening dat iedereen wel iets heeft wat hem interessant maakt. In het ergste geval zou je dan op z’n minst een gezellige avond moeten hebben, maar de realiteit werkt zo niet natuurlijk.

Bij sommige mannen had ik goeie hoop dat er meer inzat, van veel mannen wist ik meteen van niet, en weer andere mannen nam ik mee naar huis voor de nacht. En waarom niet? Een volwassen vrouw moet doen waar ze zin in heeft in dat opzicht, ik heb een broertje dood aan vooroordelen.

En dus, welkom. Ik zal met brute eerlijkheid bloggen over mijn dates, de mannen die wel en niet mee naar huis gaan, de twijfels, gevoelens, tranen en hoop die daarbij horen. Het heden en verleden, want mocht het even stilstaan, de afgelopen drie jaar is er genoeg materiaal aangeleverd.