Laatste verhuisbericht!

Nog eenmaal; aan het einde van deze maand verwijder ik deze blog en ben ik alleen nog te volgen opĀ Beauty zoekt Beast… updaten die bookmarks šŸ˜€

See you on the other side!

Advertenties

Verhuisbericht

Lieve volgers,

ik ben verhuisd! Ik kwam er al bloggende achter dat wordpress.com nogal wat beperkingen heeft, en ben daarom overgegaan naar self-hosting.

Het is een tikkeltje een al-doende-leert-men geval, maar ik wil jullie niet kwijt! (En jullie mij hopelijk ook niet). Mijn nieuwe site is hier te vinden:
BeautyzoektBeast.nl

Ook vanaf daar kan je volgen, subscriben en all that jazz. (Wel even opnieuw doen dus)

Deze site zal voorlopig blijven nog overeind blijven, maar uiteindelijk zal hij eraan moeten geloven.
Laat vooral weten wat je ervan vindt šŸ™‚

Herkenning

Oftewel; ik date teveel. Ik heb me al eens eerder afgevraagd wanneer ik nu eens mannen tegen zou komen met wie ik online gekletst heb, waarmee ik mee gematched heb, of ze gewoon herken van een foto. Andersom uiteraard ook. Want laten we wel zijn; Nederland is maar klein, en als je lang genoeg in de dating scene verkeerd, gebeurt dat toch automatisch.
En inderdaad. Vandaag kwam ik er een tegen, en bedacht me dat ik al veel vaker langs mannen heen gelopen ben die ik herkende. Ook Utrecht is klein namelijk.

Vanochtend kwam ik Joop tegen. Een man die totaal niet bij zijn naam past. Verschillende keren gepraat op Tinder, wat uiteindelijk op niets uitliep. Vanochtend liep hij langs me heen, toen ik op m’n dooie gemak de fietsenstalling uit kwam gelopen. Hij zeilde het hoekje om. We keken elkaar aan. Liepen allebei door. Ik met een glimlach, ik had juist vanochtend extra mijn best gedaan in verband met meeting met een leuke collega. In de reflectie van het raam zag ik dat hij omkeek. Tja.

Vorige week kwam ik Jan tegen, op een prachtige dag midden op de Oudegracht. Vriendin en ik stonden even te dralen terwijl we overlegden op welk terras er nog plek zou zijn. Hij liep voorbij, ondanks het mooie weer met een mutsje op, en een kind aan zijn hand. Een kind wat wel heel erg op hem leek, en waar ik niet van wist. Ik moest hardop lachen toen hij schichtig opzij blikte en doorliep. ’s Avonds was ik ontmatched op Tinder.

Het laatste recente geval is Jelle, hoewel hij lastig te vermijden is. Hij werkt in de stad en een koffie doen bij hem in de zaak zou hem heel ongelukkig maken.
Jelle en ik zijn een aantal maanden met elkaar naar bed gegaan. Een jaar eerder hadden we al een date gehad, waarna ik bedankt had voor de tweede. Niks mis met die man, maar mijn hoofd stond er toen niet naar; bovendien was ik niet ondersteboven van hem. Toen we elkaar weer ‘tegenkwamen’ online heeft hij verschrikkelijk zijn best gedaan om er nog een date uit te slepen. Zo geschiedde.
Al snel was duidelijk dat we elkaar wel leuk vonden; maar meer niet. Wat volgde waren avondjes met bier in mijn stamkroeg, waarna we naar mijn huis vertrokken. De seks was eigenlijk te middelmatig om er een terugkerend scenario van te maken, maar je moet toch iets te doen hebben. Bovendien konden we leuk kletsen.

Het omslagpunt kwam toen hij in bed, na seks, vroeg of mijn geslotenheid me geen problemen opleverde en waar dat door kwam. Ik was boos. Het moment was slecht gekozen, de vraag kwam als een beschuldiging, en ik was totaal onvoorbereid. Hij kreeg geen antwoord, vond dat hij dat niet verdiende.
Een week later kwam hij iemand tegen, en was niet in staat om dat face to face te vertellen, laat staan om een biertje te drinken als 2 volwassen mensen. Hij zou zich ongemakkelijk voelen.

Zo af en toe zien we elkaar lopen. We glimlachen elkaar vriendelijk toe en lopen door.

De Amsterdammert

Ik was een beetje vroeg, maar toch was er geen stoel of kruk meer vrij in de bar in de Jordaan. Ik wachtte buiten op de Tinderman, en toen hij aankwam lopen, keek ik tegen zijn borst aan. Ruim 2 koppen daarboven een lachend gezicht. We zeiden elkaar gedag, hij een beetje verlegen.

We moesten een aantal bars af voor we er een vonden waar we nog konden zitten. Hij had zich weer herpakt, en we gingen los. De Amsterdammert bleek een leuke man, grappig, vrij, en nuchter op een vrij denkende manier. We maakten elkaar aan het lachen, hardop en luid. Gaandeweg schoven we dichterbij, en toen we ingesloten werden tussen de studentengroepjes werd het warmer.

We kwamen erachter dat we elkaar hoogstwaarschijnlijk al eens letterlijk gepasseerd zijn op een festival ver weg. Dat er geen trouw en kinderwens is. Dat we van plan zijn de rel-oudjes van het bejaardentehuis worden. Het resultaat was dat we ongegeneerd zaten de zoenen, midden in de bar.

Hoewel ik mezelf gezegd had de trein naar huis te nemen, zwichtte ik toch toen hij een arm om me heen sloeg en vertelde dat hij een goede fles gin thuis had staan. Dit was een leuke man, groot, sterk, met een goed verhaal. Dus we gingen op weg naar zijn appartement.

De gin werd voor de show ingeschonken. Binnen de kortste keren werd ik bij m’n broek gegrepen en op zijn schoot gezet. De bovenkleding ging al snel uit, en hij dacht dat ik voor hem wat moois aan had gedaan. De schat. Ik bezit geen afgedragen lingerie. Ik werd zonder pardon opgetild en naar de slaapkamer gedragen.

Na zo’n date zou je willen dat de seks spectaculair is. Hij had wat moeite met het condoom, gaf het de schuld. Mijn werk, waar ik gerust arrogant over ben, mocht maar mondjesmaat baten. Wellicht was het het vele bier. Hij leek wat haast te krijgen, en uiteindelijk lukte het toch. Misschien was hij ongemakkelijk, wist hij dat het niet helemaal liep.

In de ochtend werd ik ongemakkelijk. We werden meerdere keren wakker en vielen weer in slaap, en om 9 uur was ik klaarwakker. Het was me niet duidelijk wat hij wilde. Moest ik weg? Uiteindelijk koos ik om mijn kleren aan te doen voordat ik voorbij mijn welkom was. Niets genanter dan de deur uit gezet worden, en ik wilde dat vermijden. Hij stond op, maar liep niet mee naar beneden.

In de tram en de trein overdacht ik de zonde. Leuke man, seks mwah, maar wel het bekijken of er potentieel in zat waard was. Bovendien had ik door mijn aftocht misschien wel verwarring gezaaid. Ik besloot er ’s avonds een app tegenaan te gooien. En voila; hij wil een tweede date.

Wordt vervolgd dus.

Slechte dates

Na de Mediterraanse en daarna de Arabische mannen is het tijd voor rust. Niet dat ik het er druk mee heb gehad, maar een week zonder vliegtuigen lijkt me wel wat.

De afgelopen paar weken had ik alle apps even van m’n telefoon gegooid, ik was het zat, en we hebben allemaal wel eens pauze nodig. Die duren bij mij nooit lang, en dus zat ik net voor het weekend met Manfred in Kafe BelgiĆ«. Tijdens het chatten was in nog niet helemaal overtuigd, maar toen zijn voorstel kwam verkoos ik het boven een avond op de bank zitten. Ik had nog geen halve minuut nodig om te zien dat het niets zou worden. De rode broek was tot daaraan toe, maar hij was me in levende lijve veel te studentikoos. Maar soit, ik was er.

We dronken bier, kletsten wat. Hij praatte makkelijk, ik ben ook niet moeilijk. Totdat naar voren kwam dat hij een kind van 13 had. Wat betekende dat hij op zijn 13e vader werd. Nu vind ik dat gegeven al questionable, maar goed, kun je dat een fout noemen op die leeftijd? Wat daarna de toch al rinkelende alarmbellen nog harder af deed gaan was dat hij zonder gene vertelde geen contact te hebben met kind. Vond hij niet belangrijk. Hij had er niks aan, dus kind ook niet. Mijn oren klapperden. Vooropgesteld; ik heb geen kinderwens, en date liever ook geen mannen die ze al hebben. Dat je er een maakt op je 13e is een ding, maar er daarna voor kiezen het volledig te laten vallen speaks volumes. Heb je een koophuis, goede baan en je leven op de rit; komt er zo’n lijk uit de kast.
Ik zette een vriendelijke glimlach op, en vertelde dat ik de volgende dag vroeg op moest.

Een paar dagen eerder had ik een date met een man uit Almere (of all places). Hij droeg een baretje. Pluspunten voor de baard, minpunten voor het kale hoofd. Maar dat wist ik natuurlijk al, want alle foto’s waren met hoofddeksel.
Hij was intens. In kreeg een kruisverhoor. Veel te veel vragen waar hij veel te erg op doorging. Waarom was dat zo? Waarom voelde ik dat? Ik werd er ongemakkelijk van. Hij merkte het, en focuste zich op het bandje op het podiumpje. De pech was dat het rustig was in de kroeg. Hij vroeg om aandacht, en kreeg die. Hij vroeg nummertjes aan, kletste wat. En sprong op het podium om een liedje mee te zingen. Toegegeven, zingen kon hij, maar ik werd meewarig aangekeken door de andere gasten. Ik rolde met mijn ogen. Mijn reputatie stond op het spel.
Tegen de tijd dat hij klaar was, en met een biertje in de hand met de zangeres stond te praten, had ik mijn wijntje op, en was al langs hem heengelopen naar buiten.

Al met al geen succesvolle week.

De Jacht

Daar stond ik. In een nachtclub in Parijs, midden in de nacht. Kort jurkje, netjes in de make-up. Het liep tegen vieren, en de jacht was geopend.

Even een rewind. Als je met 3 oost-Europese dames voor een verjaardagsweekend (niet de mijne) op het vliegtuig stapt, weet je dat het een chaos wordt. Vooraf had ik me enigszins zorgen gemaakt. Drinken tot het gaatje doe ik vrijwel nooit, maar ik wist dat zij dat wel deden. Buiten dat, mijn cashflow halverwege de maand is niet geweldig, en bovendien moet ik over een paar dagen weer op pad. Ik heb het zwaar.

Mijn getrouwde vriendin flirtte met de barman tijdens de lunch. Hij zou na middernacht in een bar op ons wachten. Hij kwam nooit. De zoektocht naar chique cocktailbars dreigde op niets uit te lopen. Van de toegang van 30 euro die voor de Franse dames voor ons nog een tientje was werden we ook niet blij. Het werd een foute club.

De vrouwen waren mooi, de mannen klein, en de muziek Frans. Ik legde me erbij neer. Laat mij maar dansen. Vriendin 1 had al snel een man gescoord en zouden we pas de volgende ochtend terugzien. Wij drieƫn hadden niets te klagen. Rood en blond doet het nog altijd goed.

Ik danste met een man die niet goed kon dansen. Ik had kunnen weten dat hij ook niet kon zoenen. Een beetje agressiviteit is leuk, maar niet in een club, en niet vanuit het niets. Toen hij mijn hand pakte en op zijn kruis legde vond ik het wel weer mooi geweest. M’n lipstick voor niets geruĆÆneerd.

De klok tikte 4 uur aan, over een uur zou alles sluiten. Het testosteron was haast te ruiken. Elke vrouw die een seconde alleen was werd benaderd. De mannen waren in de meerderheid, en hoewel er niets bedreigends aan was en het zelfs met goede manieren ging, was het een tikkeltje teveel van het goede. In alle eerlijkheid; we zijn het gewoon niet gewend. Mannen in Nederland zijn over het algemeen mietjes. Er moet een hoop alcohol in voor er Ć¼berhaupt iemand aangesproken durft te worden.

We besloten naar huis te gaan. Zij hadden teveel shotjes op, ik te weinig. Het was mooi geweest. De nacht was koud, de hakken moesten uit en er was nog 2 uur slaap voor het vliegtuig ging.

The girl that never heard ‘I love you’

Omdat het nu eenmaal wat vriendelijker klinkt in het Engels dan het Nederlands.

Ik liep vandaag in de stad. Samen met mijn vriendin, we waren net allebei geslaagd voor onze sexy outfits voor het feest weekend in Parijs het aankomende weekend. Zij heeft haar eigen huwelijkscrisis. Ik ben nog nooit in de buurt van een crisis geweest.

Op het moment dat zij zegt ‘wat een schattig stelletje’, zeg ik ‘is dat niet Anne?’. Onze collega, die haar relatie van 12 jaar verbrak om een kinderwens. En nu, krap een half jaar later, met een man die niet van haar achterste af kan blijven, al kusjes gevende, door de stad loopt.

Relatiemeisjes. Ik ben er nooit een geweest. Meisjes en vrouwen die nooit single zijn. Die een maand na een stukgelopen relatie, alweer ‘iemand ontmoet’ hebben. Meisjes die op hun best zijn in een relatie, die wellicht helemaal niet alleen kunnen zijn. Meisjes die misschien wel bang zijn om alleen te zijn en elke kans aangrijpen. Ik ben er nog steeds niet achter hoe ze dan doen. Waar halen ze die mannen vandaan? Wat is er zo speciaal aan hun dat elke man blijft plakken? Ik moet het Anne eens vragen.

En ik? Ik ben de eeuwige single. Ik vertel mensen dat ik al jaren single ben. De werkelijkheid is dat ik al 33 jaar single ben. Mannen vinden me leuk en lekker, en er gaat er niet 1 teleurgesteld naar huis de morning after. Soms neem ik ze express niet mee naar huis, om te kijken of daar een tactiek achter zit. Sommige mannen blijven wat langer hangen. De laatste kanshebber bleef 8 maanden, maar het woord relatie is zelfs in die situatie wat vergezocht.

Ik heb een druk sociaal leven, met vrienden van beide geslachten. Ik heb een goede baan, eigen huis, hobbies, geen psychische problemen en geen lijken in de kast. En toch mist er iets. Er is iets wat voor geen enkele man lang genoeg interessant lijkt.

En toch is het thuiskomen in een leeg en koud huis mooi geweest, je verhaal kwijt kunnen na een rotdag. Het alleenst voelde ik me toen mijn oma overleed vorig jaar. Toen de naaste familie om de kist stond ten overstaan van alle genodigden stond ik daar alleen. Als enige zonder partner. Ik ging naar huis, en was alleen met mijn verdriet. 

Mannen genoeg. Mannen mee naar huis nemen is makkelijk, en daarin kom ik niets tekort. Je lichamelijk blootgeven is makkelijker dan je emotioneel blootgeven. Voor mij dan. Hallo valkuil.

Aan sociale rijkdom geen gebrek, maar er heeft nog nooit een man ‘ik hou van je’ gezegd. En dat is best een verdrietige gedachte.